‘Ik hoop echt dat we niet meer streven naar een bruine huid’
Een gebruinde huid geldt in sommige kringen nog altijd als schoonheidsideaal, ondanks waarschuwingen voor huidkanker. Kun je wel verantwoord bruin worden, of is de zon mijden per definitie gezonder?
‘In mijn praktijk zie ik veel mensen met een best gebruinde huid die zeggen: ‘Ik verbrand nooit’’, vertelt hoogleraar dermatologie Marlies Wakkee van het Erasmus MC. Toch blijkt zo’n gebronsde huid allesbehalve zaligmakend. ‘Bij controles op huidkanker richt ik mij vooral op gebieden die in de zon zijn geweest. Het risico is het grootst waar de zon het meest heeft ingestraald, zoals het gezicht en de armen.’ Een stevige bruintint geldt voor Wakkee dus eerder als indicatie voor huidkanker dan als een signaal van goede bescherming. ‘Mensen moeten beseffen dat bruin worden door de zon een teken is van beschadiging van de huid.’
Geen bruining zonder verbranden
Dat botst met hoe veel mensen met lichte huidtypes nog kijken naar een gebruinde huid. Beschermt die niet juist tegen de zon, als je maar geleidelijk bruin wordt zonder te verbranden? Daar lijkt op het eerste oog wel wat voor te zeggen, vertelt stralingsspecialist Arjan van Dijk van het RIVM. Een gebruinde huid biedt immers extra bescherming tegen gevaarlijke uv-straling in zonlicht, dankzij de aangemaakte pigmentkorrels. Bovendien wordt de huid iets dikker, als extra beschutting voor de lagergelegen stamcellen die de huid een leven lang continu verversen.
Maar juist met bruinen lopen die stamcellen gevaar op DNA-schade, vertelt Van Dijk. ‘Wie van een bleke naar een bruine huid gaat, is in essentie bruinverbrand. Bij een licht huidtype is de tijd die nodig is om rood te worden altijd korter dan de tijd om bruin te worden.’
Lees hier het volledige artikel.