Lezersvraag aan hoogleraar Maartje Raijmakers (Nemo)
Het monster van Loch Ness, de functie van Stonehenge of de identiteit van Jack the Ripper: mysteries boeien ons mateloos. Waar komt die interesse vandaan? En wat als er wél een mogelijke oplossing voor een mysterie opduikt?
‘Vreemd schouwspel in Loch Ness. Wat is het?’, kopte de Schotse krant The Inverness Courier in 1933. Tijdens een ritje langs rivier de Ness had een echtpaar een ‘walvisachtig monster’ in het water zien rondplonsen, volgens het nieuwsbericht. Het wezen zou enorme golven ‘als van een stoomschip’ hebben gemaakt. Bijna een eeuw later zoeken we nog steeds antwoord op de vraag: zwemt er echt een monster in Loch Ness? Waarom blijven we eigenlijk zo lang geboeid door dit soort mysterieuze zaken?, zo vroeg een lezer zich af.
De pret van kennis vergaren zit ‘m ook in onzekerheid
Maartje Raijmakers, hoogleraar Psychologie
“Grappige vraag”, vindt Maartje Raijmakers, hoogleraar Psychologie aan de UvA én bijzonder hoogleraar voor NEMO. Zij deed onderzoek naar nieuwsgierigheid. Die nieuwsgierigheid heeft een duidelijke link met onze voorkeur voor mysteries, volgens haar. “Als je niet weet hoe iets zit, ervaar je een zogeheten kennisgat. En omdat wij mensen dol zijn op antwoorden zoeken, proberen we informatie te verzamelen om die kennisgaten te vullen.”
Lees hier het volledige artikel.