‘Dit is een dolkstoot in de rug van de slachtoffers’.
Afstandsmoeders en afstandskinderen vinden dat kerken te weinig reflectie tonen over hun aandeel in de misstanden rond adoptie en afstand. ‘Schijnheilig, schaamteloos en respectloos.’
Ze erkennen het leed van afstandsmoeders en hun kinderen, maar zeggen geen sorry. De verklaring die kerken vorige week gezamenlijk uitbrachten valt niet goed bij afstandsmoeders en afstandskinderen. “Bedankt voor deze fantastische mansplaining”, zegt Frans Haven van Verleden in Zicht, waarin afgestane kinderen zich verenigen.
In de periode 1956-1984 stonden circa 15.000 ongehuwde vrouwen vaak onder druk hun pasgeboren kinderen af ter adoptie, wat gepaard ging met allerlei misstanden en wat diepe sporen naliet. Niet alleen de overheid – die hier op 2 juli excuses voor maakt – maar ook de kerken moeten spijt betonen, zeiden afstandsmoeders en hun kinderen een maand geleden in Trouw.
“Je doet de geschiedenis tekort als je de rol van kerken onbesproken laat”, zei ook pedagoog Micha de Winter. Hij publiceerde vorig jaar het vijfhonderd pagina’s dikke rapport Schade door Schande, in opdracht van de overheid.
26 kerken, vertegenwoordigd door het Interkerkelijk Contact in Overheidszaken (ICO), namen afgelopen jaar deel aan reflectiebijeenkomsten over dit thema. Die werden georganiseerd door het ministerie van Justitie en Veiligheid.
Lees hier het volledige artikel.