In dialoog over mensenrechten bij aanpassing van embryo-DNA.
Heeft elk kind recht op ‘intact’ DNA? Of moeten we er juist voor zorgen dat een kind zonder erfelijke ziektes ter wereld komt? NEMO Kennislink ging op de VU met studenten in dialoog.
Het is stil rondom de Perzische tapijten in dialoogcentrum 3D van de VU. In een kleine cirkel kijkt een groepje mensen afwachtend naar gespreksleider Eef Grob van NEMO Kennislink en Laura Jacobs, promovendus bij de vakgroep Rechtstheorie en Rechtsgeschiedenis van de VU, en betrokken bij De DNA dialogen.
Het is dan ook geen eenvoudige kost waarover het groepje studenten in dialoog gaat. We gaan het met elkaar hebben over ‘open normen’: wetsbepalingen die niet precies voorschrijven wat wel en niet mag, maar een waarde noemen zoals gelijkheid of menselijke waardigheid. Wat die waarde precies betekent, zegt de wet niet. Het is aan burgers en politiek om de betekenis ervan via dialogen en beleid verder in te vullen.
Als Grob vraagt naar de eerste gedachten over het aanpassen van embryo-DNA, gaan verschillende kaartjes met emoticons de lucht in. Programmadirecteur van 3D Miranda van Holland laat een blij en een fronsend gezicht zien. Ze vertelt over de indrukwekkende ontmoeting die ze had met iemand met de ziekte van Huntington: “Een erfelijke, heel pijnlijke ziekte die je niet wil hebben, en al helemaal je kinderen niet toewenst.”
Lees hier het volledige artikel.