Van aderlating tot AI: de evolutie van medisch onderzoek – deel 2
Met een stethoscoop hoor je geruis als een hartklep afwijkt. Vanaf de jaren ’40 kwam daar een nieuwe techniek bij: een log apparaat dat geruis op papier uitschreef in een zogenaamd fonocardiogram. Dit apparaat ging zelfs mee op een ruimtemissie van de NASA om te meten of het hart een reis naar de maan aankan. Sinds de jaren ’80 is de techniek vervangen door echo.
Cardioloog Arie van Dijk van het Radboudumc startte zijn loopbaan in de cardiologie eind jaren ’80, en toen behoorde het fonocardiogram nog tot de verplichte leerstof. ‘Het apparaat nam met een microfoon het geluid van het hart op en schreef dat uit. Daarnaast gebruikten we ballistocardiografie, waarmee je de hartslag in de pols meet. De combinatie van die twee technieken gaf vaak een diagnose. Maar ik heb het in de praktijk nooit meer gebruikt.’
De NASA nam zo’n zwaar apparaat in de jaren ’60 zelfs nog mee op een ruimtemissie tijdens het Gemini project. NASA wilde uitzoeken of een mens twee weken in de ruimte kan verblijven, en daarbij liefst ook nog even uit de ruimtecapsule kan stappen. Dat was nodig voor een reis op en neer naar de maan. Dat bleek het hart aan te kunnen: in 1969 zette de eerste mens voet op de maan.
Lees hier het volledige artikel