Het syndroom van Gilles de la Tourette komt niet vaak voor. Het is een syndroom waarbij ongewenste bewegingen van hoofd, armen en benen samengaan met roepen, schelden en rare trekkende bewegingen in het gezicht. Het syndroom komt meer voor bij jongens. Waardoor ontstaat het syndroom van Gilles de la Tourette en wat zijn de symptomen. Is behandeling mogelijk en wat is de prognose? Wat is een tic? Het is belangrijk om te weten dat geen enkel persoon met het syndroom van Gilles de la Tourette dezelfde verschijnselen heeft.
Syndroom van Gilles de la Tourette
Het syndroom van Gilles de la Tourette is een syndroom met als kenmerken: ongewilde en voor een deel ongecontroleerde bewegingen en geluiden: motorische en vocale tics. Het syndroom van Gilles de la Tourette begint meestal tussen het vierde en het tiende levensjaar. Het syndroom is genoemd naar een Franse neuroloog die tegen het einde van de negentiende eeuw een aantal gevallen uit zijn praktijk beschreef.
Wat is een tic?
- Een tic kun je omschrijven als een snelle, plotselinge, onregelmatige terugkerende onwillekeurige beweging of uiting van stemgeluid. Tics komen vaak voor bij kinderen, meestal gaan ze weer voorbij en zijn onschuldig van aard. Het begint meestal als een kind zo’n zes, zeven jaar is en vóór het eenentwintigste jaar. Tics komen vaker voor bij jongens dan bij meisjes. Meer dan een op de tien kinderen heeft ooit tics ondervonden. Als een kind druk of moe is, worden de tics meestal erger.
- Voorbeelden van motorische tics: knipperen met de ogen, optrekken van de wenkbrauwen, trekkingen in het gezicht, optrekken van de schouders, sprongetjes maken, aanraken of rechtleggen van voorwerpen.
- Voorbeelden van vocale tics of geluidstics: snuiven, grommen, roepen van woorden of zinnen, gilletjes.
- Als er minimaal twee motorische tics en één vocale tic optreden (dit hoeft niet per se tegelijkertijd) gedurende een periode van tenminste één jaar, dan spreekt men over het syndroom van Gilles de la Tourette. Zijn de tics een maand tot een jaar aanwezig dan wordt gesproken over een passagère tic-stoornis. Komen tics korter dan vier weken voor en treden ze niet ieder dag op dan wordt dit een tic-stoornis niet anderszins omschreven genoemd.
Lees hier het volledige artikel.