Wij zijn een hulp, het gaat niet om ons’, zegt de tolk Nederlandse Gebarentaal
Op De Gelderhorst werken elke dag minstens twee tolken Nederlandse Gebarentaal. Ze staan niet graag zelf in de belangstelling. ‘Wij zijn slechts dienstverleners’, is hun eerste reactie. Artsen, verpleegkundigen, fysiotherapeuten, psychologen en maatschappelijk werkers die samenwerken om de patiënt op meerdere fronten te helpen.
Nederlandse Gebarentaal (NGT), waardoor het horende personeel dat de gebarentaal nog niet in de finesse beheerst, optimaal kan communiceren met de dove bewoners en dove medewerkers. Maar de tolken zijn gewend hun belangrijke rol een plek in de schaduw te geven. Zij doen immers niets meer of minder dan vertalen.
Waarom zijn deze mensen tolk NGT geworden? Bij Willem Terpstra (63) ging het bijna als vanzelf. Hij is kind van dove ouders, een zogenoemde ‘coda’: child of deaf adults en groeide op met gebarentaal. “Ik heb eigenlijk nooit nagedacht over wat ik anders zou kunnen doen.” De opleiding duurde toen twee jaar en was maar één dag per week. Op zaterdag.
Lees hier het volledige artikel.