Opvallend vaak vitaal óf juist hulpbehoevend.
Als het in media, beeldbanken en campagnes over ouderen gaat, zie je naast vitale senioren veel vaker mensen die zorg nodig hebben. Beide beelden zijn te beperkt, zegt onderzoeker Jolanda Lindenberg. Dat is schadelijk – en niet alleen voor ouderen zelf.
Jolanda Lindenberg ziet vaak ouderen zonder hoofd. Of zonder gezicht. Lindenberg (43) is cultureel antropoloog en werkt bij de Leyden Academy, een kennisinstituut op het gebied van veroudering. Ze doet onderzoek naar hoe ouderen in beeld worden gebracht. Als ze daarover vertelt, begrijp je waarom dat dit najaar moet uitmonden in een beeldbank waaruit iedereen kan putten.
Het geldt uiteraard niet voor álle foto’s van ouderen in beeldbanken of in de media, zegt Lindenberg. ‘Maar als je goed gaat kijken, zijn twee types oververtegenwoordigd. De zorgafhankelijke, oudere persoon, soms met hulpmiddelen, maar in elk geval duidelijk fysiek afhankelijk. En de oudere die fit en vitaal is en langs het strand wandelt of op een fiets zit.’
En opvallend vaak worden ouderen – uit beide categorieën – van achteren gefotografeerd. Dan ontspannen vitale senioren zich op een bankje met zicht op een bos, of loopt een rijtje minder energieke ouderen achter rollators. Bij die zorgafhankelijke ouderen willen hoofd en voeten nog wel eens ontbreken, dan zie je alleen iemands middendeel, eventueel met een rollator, zodat de gefotografeerde de anonieme verpersoonlijking wordt van een type.
Lees hier het volledige artikel.