Biotech ontrafeld: verwantschap vaststellen.
Wie twijfelt over de biologische verwantschap, kan met een DNA-test snel en makkelijk vaststellen of de vader wel écht de vader is. Hoe werkt zo’n test eigenlijk?
Het moment waarop de vraag ter sprake komt, is zelden luchtig. Soms gaat het om een sluimerende twijfel binnen een relatie, soms om een juridisch conflict over voogdij of alimentatie. Hoe dan ook komt het neer op dezelfde kwestie: is er sprake van biologisch vaderschap? De moderne vaderschapstest berust op de wetenschap dat een kind de helft van zijn DNA van de moeder erft, en de helft van de vader. Dat patroon dient als ijkpunt: als het DNA van het kind niet voor de helft overeenkomt met dat van de vermeende vader, kan hij biologisch gezien niet de vader zijn.
Gelukkig hoeven onderzoekers voor zo’n test niet het volledige erfelijk materiaal door te lichten. Dat zou behoorlijk wat tijd, geld en inspanning kosten. In plaats daarvan richten laboratoria zich op specifieke plekken in het DNA die sterk verschillen tussen mensen: zogeheten Short Tandem Repeats, of STR’s. Dat zijn korte motiefjes in het DNA die zich steeds herhalen. Bij de ene persoon herhaalt dat motief op een bepaalde plek zich bijvoorbeeld tien keer, bij een ander twaalf keer.
Lees hier het volledige artikel.