Wie niets hoort, kan muziek niet auditief beluisteren, maar wel voelen. Als tenminste de beat hard genoeg dreunt en het ritme bonkt. Een medewerker van zorgcentrum De Gelderhorst laat haar lippen trillen – brrrrrr – om uit te drukken hoe het voelt als de muziek heel hard staat. De dovengemeenschap helpt die ervaring soms een handje.
Om de zoveel tijd vindt het festival SenCity plaats. Die bijeenkomst, meermaals gehouden in Utrecht, is helemaal gericht op het fysiek beleven van muziek. Lichteffecten, projecties en zelfs een trillende vloer dragen daaraan bij.
Sommigen vinden dat muziek niet past in de dovencultuur. “Ik heb er niets mee”, zegt bijvoorbeeld Marjolein van Duijvenvoorde, meewerkend teamleider van Administratie. Anderen voelen zich wel aangetrokken door een muzikale beleving, met bijbehorende lichtflitsen en danspassen.
Artistiek schouwspel
Er bestaat bovendien ook muziek die gemaakt is door niet-horenden, uitgedrukt in gebarentaal. Daarin vertellen de handen en de lichamelijke expressie, het ritme, de emotie en het verhaal. Neem de Finse rapper Signmark, de artiestennaam van Marko Vuoriheimo, die rapt in gebarentaal.
Lees hier het volledige artikel.