Hielspoor is eigenlijk een oude benaming voor ‘pijn onder de hiel’. Vroeger werd (onterecht) gedacht dat die pijn veroorzaakt werd door een klein botuitsteekseltje onder het hielbeen. Dat lijkt een beetje op een spoor van een cowboy, vandaar de naam.
Tegenwoordig weten we dat niet het kleine botje, maar wel het peesblad van de voet de boosdoener is. De functie van dit peesblad is om de voet te stabiliseren, maar het kan overbelast geraken door lange wandelingen op oneffen terrein, slechts schoeisel, langdurig rechtstaan.
Bij een langdurige overbelasting van de voet kan dit leiden tot een chronische ontsteking van het peesblad. Dan spreken we van een “fasciosis plantaris”, de wetenschappelijke naam voor hielspoor. Dergelijke blessures genezen heel moeilijk, omdat een pees van nature heel slecht doorbloed is. Dat maakt het moeilijk voor het lichaam om de opgelopen schade te herstellen.
Symptomen van een hielspoor
- Zeurende pijn aan de onderkant van de hiel, soms met uitstraling naar de binnen- en buitenzijde van de voet.
- Ochtendstijfheid: de eerste paar passen in de ochtend zijn zeer pijnlijk en erop steunen is moeilijk. Na een tiental minuten rondwandelen, vermindert de pijn en stijfheid.
- Zeurende pijn bij langer rechtstaan, waardoor je het gevoel hebt dat je moet bewegen.
- Startpijn: opnieuw rechtkomen na eventjes zitten, geeft weer stijfheid in de hiel. Na rondwandelen, zal die weer verdwijnen.
- Drukpijn: duwen op de onderzijde van de hiel geeft een stekende pijn, soms wel vergeleken met een messteek of een priem in de voet.
Lees hier het volledige artikel.