Dakloosheid is een groeiend, maar vaak onzichtbaar probleem in Nederland. Toch ligt de oplossing binnen handbereik, weet onderzoeker Nienke Boesveldt. Al jarenlang is zij de schakel tussen beleid, zorg en de daklozen zelf.
Als mijn huisgenoot en ik iets voor zes uur bij de Utrechtse daklozenopvang aankomen, staat er al een flinke groep mensen voor het hek. De kantine gaat over vijf minuten open, en met de winterse temperaturen kunnen ze niet wachten om even op te warmen met een kopje koffie.
Wij komen een handje helpen met de avondmaaltijd. Vanuit de industriële keuken zien we hoe de kantine steeds voller loopt. Aan de middelste tafel zit een groep Poolse arbeidsmigranten. Naast het raam zijn drie Arabische mannen in discussie en verderop zitten twee Nederlandssprekende jongens met een grote winterjas aan, capuchon op, een sjekkie te draaien terwijl techno-muziek uit hun mobiel klinkt.
Lees hier het volledige artikel.