Agressie is aan de orde van de dag op de gesloten opnameafdelingen in de ggz. Wanneer slaat precies de vlam in de pan? Een verpleegkundige: ‘Met een broodmes kun je al veel schade aanrichten.’ Als verpleegkundig specialist Marit Uijl ’s ochtends de afdeling oploopt, voelt ze meteen of het een rustige of heftige werkdag wordt. “Daar heb je voelsprieten voor ontwikkeld”, zegt ze. “Vergelijkbaar met het niet-pluisgevoel van huisartsen.”
Eenmaal op het werk sta je constant aan, voegt haar collega Djené toe, die als agoog de sociale dynamiek in de gaten houdt. “De kleinste signalen vallen me op en zeggen iets over hoe patiënten in hun vel zitten. Wegkijken in het gesprek, een sombere tred, een mok die iets te hard op de tafel knalt.”
Het gesprek vindt plaats in de ochtend in een vergaderzaaltje op de gesloten opnameafdeling van de Brabantse instelling GGz Breburg in Tilburg. Hier verblijven patiënten die acuut in de problemen zijn geraakt, meestal vanwege psychoses of een suïcidepoging. Agressie is op deze afdelingen, die de HIC (high and intensive care) worden genoemd, aan de orde van de dag.