De actualiteit: dieren en planten.
Vijf genetisch aangepaste veulens zorgden dit jaar voor opschudding in de polosport, omdat de genetische voorsprong niet eerlijk zou zijn voor de ‘natuurlijk’ gefokte paarden. Is dat zo? Welke lessen zijn er te trekken uit de dieren- en plantenwereld als het gaat over ingrijpen in menselijk embryo-DNA?
Zo op het eerste gezicht vijf doodgewone veulens zorgden voor ophef in de Argentijnse polosport. Dat ze klonen waren van een prijswinnend paard, was het probleem niet. Het klonen van paarden gebeurt er al sinds 2003. De sportbond van Argentinië, de bakermat van polo, heeft er geen problemen mee om klonen in te zetten om elitepaarden te fokken. Maar de geboorte van de vijf veulens ging een grens over. Naast het feit dat ze gekloond waren, was hun DNA ook nog eens aangepast met CRISPR-technologie om ‘explosieve snelheid’ te produceren. En dát was niet eerlijk. En dus liet de Argentijnse Polo Association weten genetisch aangepaste paarden uit te sluiten van wedstrijden.
Dit ruïneert fokkers”, aldus Marcos Heguy, Argentijnse fokker en voormalig professioneel polospeler in een interview met Reuters: “Het is alsof je een schilderij maakt met kunstmatige intelligentie. De kunstenaar is dan ten dode opgeschreven.” Kheiron Biotech, het Argentijnse bedrijf dat de paarden creëerde, ziet het probleem niet. Gabriel Vichera, wetenschappelijk directeur van het bedrijf: “We vinden niets kunstmatigs uit, we nemen de natuurlijke volgorde van het DNA en brengen die in een ander natuurlijk paard. Dat is wat de natuur ook doet, maar wij doen het sneller en gerichter.”
Klopt het wat Vichera zegt? Kan je gebruik van CRISPR-Cas natuurlijk noemen? Wat is eigenlijk het verschil tussen CRISPR-en, klonen, veredelen, kruisen en fokken? Zijn er lessen te trekken uit de dieren- en plantenwereld als het gaat over ingrijpen in menselijk embryo-DNA? We legden de vragen voor aan een medisch-ethicus en een ontwikkelingsbioloog.
Lees hier het volledige artikel.