Naar verbinding: mensen met een beperking.
Wat als de maatschappij er niet voor jou is? Mensen met een (on)zichtbare beperking hebben daar veel last van. Van de beperking zelf, en van het stigma dat daarbij komt.
Willem (23) is geboren met een herseninfarct dat een deel van zijn lichaam verlamde. Zijn rechterhand zit vast in een verkramping en kan hij niet goed gebruiken. Zijn rechterbeen is korter dan zijn linker, en ook op sommige cognitieve vlakken zoals rekenen kon hij in zijn jeugd minder goed meekomen met leeftijdsgenoten. De beperking zelf is echter maar de helft van zijn verhaal. Waar hij meer last van heeft, zijn de negatieve vooroordelen over hem. Die hij uiteindelijk ook zelf begon te geloven.
“Mensen vonden mij een beetje eng, omdat ik er anders uitzag”, vertelt hij me over zijn tijd op de basis- en middelbare school. “Ze zochten minder contact met mij en als ik dat zelf deed, praatten ze minder tegen mij dan tegen de anderen.” Toen Willem op zijn zestiende ook nog last kreeg van epileptische aanvallen en niet meer zonder begeleiding het huis uit kon, slonk zijn sociale kring nog meer.
Lees hier het volledige artikel