In dialoog over het aanpassen van embryo-DNA.
Een stem geven aan mensen die er nog niet zijn, hoe doe je dat? Op de VU gingen mensen met elkaar in gesprek over de vraag hoe we de belangen van toekomstige generaties meenemen als het gaat over het aanpassen van embryo-DNA.
Als klein jongetje droomde hij er al van: in een ruimteschip andere werelden ontdekken. Maar astronaut worden zat er niet in voor Vincent. Hij was een ‘invalid’: zijn DNA was niet aangepast en dus inferieur aan dat van de mensen die wel waren aangepast; de ‘valids’. Of neem Josie, het meisje dat wél was aangepast, maar dat door de ernstige bijwerkingen van haar genetische ingreep ernstig ziek in bed belandde. Ook in de wereld van Josie hadden alleen de ‘opgetilden’ -de genetische aangepaste mensen- toegang tot goede opleidingen en banen.
Onze leestips
Vincent en Josie zijn beiden fictieve personages in verhalen die zich afspelen in de toekomst. Vincent in de film Gattaca, Josie in het boek Klara en de zon. Ze zouden goed passen in de kring mensen die zich op deze zonnige dinsdagmiddag in dialoogcentrum 3D van de VU heeft verzameld om met elkaar in gesprek te gaan over de vraag: hoe kunnen we de stemmen van toekomstige generaties meenemen in keuzes die we vandaag maken over het aanpassen van embryo-DNA? Het is een bont gezelschap van Nederlandse en buitenlandse VU-studenten en -docenten die op de Engelstalige dialoog is afgekomen.
Lees hier het volledige artikel.