Met smartphones en laptops dragen we ons werk mee naar ons privéleven, en andersom. Het geeft ons ongekende vrijheid. Maar zijn we erin doorgeschoten?
Working 9 to 5, what a way to make a living’ zong Dolly Parton in haar radiohit over het kantoorleven. Toen zij dit in 1980 zong, zag kantoorwerk er ook echt zo uit: je klokte in om 9, om 5 uur terug naar het thuisfront, en de volgende ochtend pakte je het werk samen weer op. Thuis kon je hoogstens wat papierwerk afkrijgen of een noodbelletje van de baas krijgen.
“Dat we ons werk altijd en overal kunnen doen, geeft ons autonomie”
Die realiteit is de afgelopen twintig jaar flink veranderd. Met de komst van de BlackBerry begin deze eeuw namen mensen hun werk mee in hun broekzak. Smartphones maakten dat nog makkelijker, en dat ging twee kanten op: tijdens werkuren lag je hele privéleven ook opeens aan je vingertoppen, tot pushmeldingen aan toe. Wie zich niet afschermt, krijgt op kantoor een ‘ping!’ van vrienden en thuis een ‘bzzt’ van de manager. De grens tussen werk en privé vervaagde. Voor kenniswerkers is de moderne werkdag al lang niet meer beperkt tot de muren en tijden van het kantoor, blijkt ook uit een opiniepeiling van EenVandaag. Daarin zei twee derde van de deelnemers dat ze ’s avonds of in het weekend toch hun werkberichten lezen. Van Dolly Partons 9 to 5 blijft zo weinig over.
Lees hier het volledige artikel.